Bebeklerde Uyku Eğitimi : Anne ben uyudum!

bebeklerde uyku eğitimi

Şu yabancılar da ne vicdansız. Yeni doğmuş bebeği pat diye suya atıp yüzme öğretiyor.

Bir çoğumuzun ağlaya ağlaya “rasyonel sayılar” öğrendiği günleri göz önünde bulundurursak eğitim, hayatımızın her alanında zor. 😀 Boğula boğula yüzmeyi öğrenen bebekler neden bir uyumayı beceremesin.

Ön hazırlıklar tamam! Heyecanlı mıyız? 😀 Artık ikinci etaba geçebiliriz. İlk yazımızı okumadan direkt bu yazıyı bulduysanız önce mutlaka buraya tıklayıp “Bebeklerde Uyku Eğitimi : Anne ben uyicam!” yazımızı inceleyin.

Bu etap için sabırlı ve tutarlı olmanızın her şeyden daha önemli olduğunu unutmayın. Bebek ağladıkça sizin de karşısında ağlamanız ya da ‘vicdanım kaldırmadı ben vazgeçtim’ demeniz hiç mantıklı olmaz. İlk yazıda da belirttiğimiz gibi eşlerden birinin kafasında soru işaretleri olması, eğitim sırasında ‘vazgeç vazgeç’ diye baskı yapmaları, kapı aralığından odaya göz ucuyla bakmaları, ‘ağlıyor mu hala’ diye mesaj atmaları asla olmaması gereken şeyler. Bir taraftan eliniz kolunuz bağlı bir şekilde bebeğinizin ağlamasıyla başbaşa kalmışken diğer taraftan dışarıdan baskı hissetmek hakikaten ayıp! 😀 (Yaşanıyor bunlar.Biz değil, bir arkadaş anlattı 😛 )

Uyku rutini öncesinde evde birileri varsa 15 dakika önce onlardan ayırarak odasına geçmeniz, oyuncakları ortadan kaldırmanız ve özellikle ilk 1 hafta eve misafir çağırmamanız veya sizin başka bir evde olmamanız çok önemli. Ve en önemli şey ise yatağa koyduğunuz andan itibaren o gece tamamlanana kadar aynı kişinin eğitime devam etmesi. Yani o günkü eğitimi anne verecekse baba içeri girip çıkıp durmamalı, tam ortasında ben vazgeçtim babası devam etsin dememelisiniz. Daha faciasıysa çocuk yarım saat ağladıktan sonra dışarıdan birinin içeri girip çocuğu kucağına alması :O (ayy facia! tüylerimiz tiken tiken oldu)

Bebeğiniz emzikle mi uyuyor? Hiç problem değil. Peki emziği her düştüğünde uyanıyor ve emziği tekrar alana kadar uyuyamıyor mu? Felaket. Uyku eğitimi üzerine metod geliştirenlerden biri olan Tracy Hogg’a göre uykuya geçişi kolaylaştıran her şey metoda dahil edilebilir. Ancak o şey sık sık uyanmasına neden oluyorsa bağımlısı olmuştur ve derhal ortadan kaldırılmalıdır. (Demir, emzikten kurtulduktan sonra şimdi daha mutlu 🙂 🙂 )

Bizim uyguladığımız ve anlattığımız bu metod 1 yaşından küçük çocuklar için uygulanabiliyor. 1 yaşından büyüklerin mangal gibi yürekli ebeveynleri için bambaşka metodlar var. “1,5 yaşındaki kızım için bu yazdıklarınızı uyguladım ama o 15 dk. sonra kalkıp mutfaktan 1 bardak su aldı” olmasın 😀

Uygulamanız gerekenler ile Derin ve Demir’in metodlara tepkilerini aşağıda anlattık. Eğitim sırasında Derin’in 9, Demir’in 5,5 aylık olduğunu bir kez daha vurgulamış olalım.

1. Gün

Uyku rutinini tamamlayıp altının temiz, karnının tok olduğundan emin olduktan sonra bebeğinizi kucakta fazla tutmadan öpüp, iyi geceler dileyerek hemen YÜZÜSTÜ yatağına yatırıyorsunuz.

Yatağına bitişik olacak şekilde bir sandalye koyup yanına oturun. Hiçbir şey yapmadan, konuşmadan, sadece hafifçe gülümseyerek bekleyin. Bebeğiniz ilk başta “neler oluyor hocam” diyecektir. Sağına soluna bakınıp durumu anladığı zaman muhtemelen bağırmaya başlayacaktır. Bağırmayla ağlamayı birbirine karıştırmamanız gerekiyor. Bağırdığı sürece herhangi bir şey yapmayın. Ağlamaya başlarsa hoşuna giden bir ninni söyleyin ya da sadece şşşş sesi çıkarın. Bu sesi çıkardığınız zaman daha şiddetli ağlarsa hemen susun.

Çok daha şiddetli ağlamaya devam etme ihtimali çok yüksek. Bu durumda poposuna pışş pışş yaparak hafif hafif dokunun. Bebeğinizin kişiliğine göre pışş pışşlar ya sakinleşmesini sağlar ya da hiçbir işe yaramaz. Sakinleştiğini görürseniz çaktırmadan yumuşak geçişlerle popodan elinizi çekin. Eğer sakinleşmezse zaten hiç sizin olmamıştır 😀 O zaman hemen elinizi çekin.

Bebeğiniz kendini döndürürse, oturursa ya da ayağa kalkarsa onu vakit kaybetmeden tekrar yüzüstü yatırın. Çok ama çok ama çok aşırı gerekli bir durum olmadıkça kesinlikle kucağınıza ALMAYIN. Yoksa her şey tekrar başa saracaktır. Popoya pış pış dışında temas etmeyin.

Tabiki de hem Derin hem de Demir popoya pış pış yapmadan sakinleşmemeyi seçtiler. Derin’in ilk 9 aydaki uyuma biçimi tamamen farklı olduğu için çok daha zor alıştı. O popoya pış pışı bile ilk etapta kabul etmedi. Sadece çılgınca bağırdı, beşiğin kenarlarına tutunarak ayağa kalktı, kucağımıza almamız için 40 takla attı. Kabiliyetleri biraz gelişmiş çocuğa dokunmadan uyku eğitimi vermek gerçekten zor. Defalarca onu yüzüstü tekrar yatırmıştık.

Demir’in melekeleri henüz o kadar gelişemediği 😀 ve ilk çocuğun berbat uyku düzeninden yanan dilimiz, bizi daha temkinli yaklaşmaya ittiği için çok daha kolay geçti. Hepi topu bir sağa bir sola dönmeyi becerdiği için çok fazla savaşmadık. Doğduğu andan beri popoya pış pış yaparak, ağzında emzikle uyuttuğumuz için bu yeni durumu daha hızlı kabullendi.

Bebeğinizin inatçı kişiliğine göre ağlama süresi 10 dakika da sürebilir 2 saat de. Ama bu ağlama sebebinin tam olarak ne yapacağını bilmediğinden kaynaklandığını, acı çekmediğini, ilk günün en zoru olduğunu ve az sonra bunların tamamen biteceğini asla aklınızdan çıkarmayın. Herhangi bir sebepten ötürü eğitimden vazgeçerseniz 15 gün geçmeden tekrar kolları sıvamayın.

Derin ilk gün tam 50 dakika ağladı. Neredeyse pes edilecek bir süre. Demir’in ilk günü 15 dakika sürdü. Dediğimiz gibi ilk çocuktaki hatalar, ikincisinde tecrübeye dönüştüğü için.

Ve mutlu son

Ne kadar uzun sürerse sürsün bebeğiniz sallanmadan, ağzında bir şey olmadan, omuzlarda takılmadan vs. vs. uykuya geçmiş olacak. Tam olarak uyuduğundan emin olduktan yaklaşık 5 dakika sonra odadan çıkın.

İlk 3 gün aynı şekilde eğitime devam edin. Hergün bir öncekinden daha kısa sürecek ve yaklaşık 1 hafta içinde yatağınıza koyduğunuz gibi uyuduğunu göreceksiniz.

4. günden itibaren popoya pış pışı tamamen kesin ve sandalyenizi odanın dışına doğru ama onun da sizi rahatça görebileceği bir yere koyun. 6. günden itibaren ise yatırın ve odadan çıkın.

Derin ilk gün 50, ikinci gün 20 ve üçüncü gün tam 4 dakika ağlamıştı. 4. günden itibaren kendi kendine ağlamadan uyumayı öğrenmişti. Demir ise ilk gün 15, ikinci gün 4, üçüncü gün 1 dk ağladı. Ancak sonraki günler Derin’in evdeki gürültüsünden midir, diş kaşıntısından mıdır nedir tekrar 15 dakikaya bazen 20 dakikaya kadar çıktı. Eğitime başladığımızdan beri tam 15 gün geçti. Hala yatırdığımızda mızıldanıyor ama hemen uykuya dalmayı becerebiliyor.

Gündüz uykuları, gece uyandığında yapacaklarınız ve aniden kaka yapması durumunda başımıza neler geleceğini bir sonraki yazımız olan “Anne ben uyandım!”da bulabilirsiniz.

Mutlu Geceler 🙂

 

 

Seyahat etmek bir tutkudur. Dünya’nın her yerine gidebilme arzusu… Çocuklu Seyahat ise, dünyayı daha renkli görebilmenin formülüdür 😉

Bunlar da İlginizi Çekebilir

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.